Καλό χειμώνα!

Ακόμα ένα καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του και, αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισότεροι, επιστρέψαμε στη 'μαγευτική' Αθήνα με το μυαλό μας ακόμα να βρίσκεται στις παραλίες, τις βουτιές, τα beach bars, τα ξενύχτια, την ξεγνοιασιά και την ηρεμία. Που και που ξεφεύγαμε με κανένα μπανάκι μέσα στο Σεπτέμβρη αλλά όσο περνούν οι μέρες δυστυχώς λιγοστεύουν και αυτά...

Πόσο δύσκολη λοιπόν μπορεί να είνα η προσαρμογή στην καθημερινότητα και πάλι; Αυτό είναι δυστυχώς ένα μείζον θέμα γιατί από την καλοκαιρινή διάθεση, θα πρέπει να μπούμε και πάλι στη ρουτίνα της δουλειάς (όσοι δεν είναι άνεργοι τουλάχιστον), της καθημερινότητας, των υποχρεώσεων και των ευθυνών. Ήρθε η ώρα να ξεκλειδώσουμε το σεντούκι του μυαλού μας και να βγάλουμε από μέσα όλα αυτά που είχαμε κρύψει το καλοκαίρι! Πράγματα που θέλαμε για λίγο να τα αφήσουμε στην άκρη και να ζήσουμε την ομορφιά του καλοκαιριού!

Ίσως όμως και να είναι αυτή η μαγεία που έχει το καλοκαίρι! Να αντιλαμβανόμαστε και να εκτιμάμε την αξία του γιατί όλο τον υπόλοιπο χρόνο ζούμε με ένταση, υποχρεώσεις, έγνοιες και περιμένουμε ανυπόμονα αυτό το διάστημα των διακοπών για να κάνουμε ένα διάλειμμα από όλα αυτά! Πώς θα ήταν άραγε αν όλο το χρόνο ζούσαμε έτσι όπως το καλοκαίρι; Από τι θα κάναμε διακοπές; Μήπως τότε δεν θα το εκτιμούσαμε και θα ήταν αυτή η ρουτίνα και η καθημερινοτητά μας; Μήπως τελικά το ένα συμπληρώνει το άλλο;
Όλα χρειάζονται στη ζωή μας! Γέλιο-δάκρυ, αγάπη-μίσος, καλό-κακό, νύχτα-μέρα, κρύο-ζέστη, δυστυχία-ευτυχία, παρέα-μοναξιά, χειμώνας-καλοκαίρι! Πάντα το ένα δίνει αξία και λόγο ύπαρξης στο άλλο!
Και του χρόνου!
Καλό χειμώνα!

by Antonis